Eleganckie latarnie i złote rzeźby są bardzo rozpoznawalne i charakterystyczne dla Paryża. Ponadto most oferuje wspaniały widok na główną atrakcję. W słoneczne dni warto rano zrobić sobie zdjęcie z Wieżą Eiffla na Moście Aleksandra III. Po południu słońce będzie świecić w obiektyw, a twarze ludzi będą w cieniu na zdjęciu. Wieża Eiffla. Wieża Eiffla (fr. Tour Eiffel, wym. [t u ʀ ɛ ˈ f ɛ l]) – najbardziej znany obiekt architektoniczny Paryża, uznawany za symbol tego miasta i niekiedy całej Francji. Jest najwyższą budowlą w Paryżu, a w momencie powstania była najwyższą budowlą na świecie. Wieża Eiffla. Paryż, wspaniały widok z wieży Eiffla. adv. Argentyna - Ushuaia. Widok na kratery ze szczytu Etny. Światowe dziedzictwo. Hamnøy - Lofoty. Zobacz najsłynniejsze zabytki Paryża dzięki połączonemu biletowi na wieżę Eiffla i rejsowi po Sekwanie. Skorzystaj z wcześniej zarezerwowanych biletów, aby zwiedzić Paryską Żelazną Damę aż do szczytu. Twój bilet obejmuje 1-godzinny rejs po Sekwanie, dostępny w dowolnym momencie podczas pobytu. Podziwiaj wpisane na listę UNESCO Wieża Eiffla mieni się nam w wielu odsłonach – romantycznie, energetycznie, monumentalnie. Rozświetlona przez 300 reflektorów wprowadzi każdego w krainę odprężenia, w której czerwone, małe samochody będą naszymi limuzynami pełnymi uroku. Zobacz obrazy Czerwone auto przy Wieży Eiffla. Zobacz obrazy Błękitne autko. Nasze najbardziej polecane Katedra Notre-Dame Bilety wstępu. 1. Paryż: 1-godzinny rejs po Sekwanie. Wyrusz w rejs w obie strony po Sekwanie, który rozpoczyna się u podnóża Wieży Eiffla. Przesuń się pod mostami Paryża i podziwiaj szereg pięknych zabytków wzdłuż szlaku wodnego, słuchając komentarzy na temat Paryża i mijanych Wieża Eiffla to bezapelacyjnie symbol Paryża! Żelazna dama została wybudowana na paryską wystawę światową w 1889 roku. Co ciekawe po 20 latach miała zostać rozebrana. Na szczęście los chciał inaczej! Szczyt Wieży posłużył jako miejsce montażu telegrafu bezprzewodowego, co ostatecznie uchroniło konstrukcję przed demontażem. Wieża Eiffla. Gdy w biurze Gustave’a Eiffela – konstruktora mostów, wiaduktów i innych budowli – powstał projekt niezwykłej wieży, nikt nie przypuszczał, że stanie się ona najbardziej znanym symbolem stolicy Francji – Paryża. Postawiono ją w 1889 roku i była wówczas najwyższą wieżą na świecie. Została wykonana Wieża Juliusza (4,5€) nie jest wysoka, ma 30 metrów, a na jej szczyt prowadzą 154 schody. Z góry jest dobry widok na cytadelę, dzielnicę Spandau i śródmieście Berlina w oddali. Bilet uprawnia również do zwiedzania muzeów i wystaw na terenie cytadeli. Uwaga: obiekt jako jeden z nielicznych nie podniósł jeszcze po pandemii cen! na skałce szczytowej znajduje się drewniana platforma widokowa. ze góry jest świetny widok w promieniu 180° na Łysą Górę w Górach Kaczawskich oraz Karkonosze ze Śnieżką. przed lub po wycieczce można zaplanować biwak na parkingu lub na szczycie Okola, pod szczytem znajduje się mała wiata z ławkami i stolikiem. ACbpTTW. Yrrhe „The single most important component of a camera is the twelve inches behind it.” - Ansel Adams Monday, 17 June 2013 Widok ze szczytu wieży Eiffla Widok ze szczytu wieży Eiffla. Model aparatu fotograficznego: Canon PowerShot S1 IS Wartość przysłony: f/ Czas ekspozycji: 1/320 s Długość ogniskowej: 58 mm Data utworzenia zdjęcia: 2012-05-09, 19:50 Posted by Yrrhe at 18:29 Location: Wieża Eiffla, Champ de Mars, 5 Avenue Anatole France, 75007 Paryż, Francja No comments: Post a Comment Newer Post Older Post Home Subscribe to: Post Comments (Atom) Blog o architekturze – artykuły, newsy i ciekawostkiArchitektura to cały proces zaczynający się od jednego pomysłu. Widzimy coś, usłyszymy, poczujemy, te wszystkie bodźce mogą być naszą inspiracją do stworzenia niepowtarzalnego dzieła takiego jak zamki, pałace czy drapacze przestrzeń, często czerpiemy z dzieł twórców ubiegłych epok. Pomagają nam lepiej zrozumieć wszystko i uczą jak tworzyć, by nasz projekt przetrwał kolejne wieki. Dlatego tak ważna w mojej przygodzie z architekturą jest historia. To dzięki niej, tak wiele wiemy i tak wiele jeszcze możemy się to sztuka i umiejętność artystycznego kształtowania przestrzeni dla potrzeb człowieka. Od samego budownictwa różni ją to, że posiada elementy artystycznego to prężnie rozwijającą się dziedzina. Dojrzewa razem z nami, niekiedy starzeje się wraz z nami lecz dobrze skonstruowana jest w stanie przetrwać znacznie więcej. Architektura to dekoracja, służąca do trwałego zdobienia dzieł inżynierskich. Są to: ornamenty, czyli motywy zdobnicze roślinne, plecionki i wiele innych, malarstwo, czyli wszelakie freski, witraże bądź mozaikarzeźba architektoniczna, czyli płaskorzeźby w tympanonach, głowicach kolumn, portalach i ogólnie to ogrody, przestrzeń zewnętrzna, korelacja natury i to także mała architektura. Są to elementy, na które często nie zwracamy uwagi takie jak pergole, ławki czy huśtawki. Jednak mała architektura to także fontanny, bramy, kapliczki czy architektoniczne – Klasyczny, nowoczesny, futurystycznyArchitektura to style. Związane są z epokami, więc w ten sposób głównymi stylami architektonicznymi w Europie to: styl klasyczny w starożytnej Grecji i Rzymie,styl bizantyjski, styl romański, styl gotycki, styl renesansowy, styl barokowy, styl klasycystyczny, styl romantyczny, styl historyzm, styl secesyjny, styl ekspresjonistyczny oraz styl konstr choć często poprzez powroty do dawnych tradycji i stylów granice pomiędzy krajami i epokami się zacierają bez problemu odróżnimy sztukę starożytną od sztuki to nie tylko Europa, architektura to cały świat. Różne style występuje także na innych kontynentach. Podstawowa klasyfikacja mówi o architekturze islamu, architekturze Indii, sztuce chińska, architekturze Japonii, sztuce Korei, sztuce Tybetu, sztuce mongolska, sztuce afrykańska, sztuce Mezoameryki, sztuce Tolteków, sztuce Azteków, sztuce Olmeków, sztuce Zapoteków i Mixteków, sztuce Majów, kulturze andyjskie, sztuce Inków, sztuce Totonaków. Wszystkie mają ze sobą coś wspólnego ale są i specyficzne, dzielące cechy. Możemy to zaobserwować nawet na przykładzie różnic między architekturą polską a architekturą świata. Jednakże tę drugą kategorie warto rozdzielić na poszczególne kraje czy regiony, które wykształciły swoje własne zasady i taki sposób dość łatwo nam określić co należy do architektury azji, przykładowo architektury Japonii, a co wpisuje się w kanony francuskie. Architektura wnętrz – style wnętrz w architekturzeArchitektura to także wnętrza. Znając już podstawowe style architektury, możemy przejść do środka, do architektury wnętrz. Jest to sztuka zajmująca się kształtowaniem przestrzeni wewnątrz budynków, wyposażeniem oraz wnętrz nawiązuje do mody i brylujących tendencji. Jednak i tutaj rozróżniamy wiele stylów, które często się ze sobą przeplatają. Do podstawowej klasyfikacji zaliczamy: styl nowoczesny, styl minimalizm, styl skandynawskim, styl shabby chic, styl rustykalny, styl industrialny, styl eklektyczny, styl prowansalski, styl art deco, styl glamour, styl bauhaus, styl francuski, styl nowojorski, styl angielski, styl śródziemnomorski, styl kolonialny, styl eko, styl orientalny, styl to plany i podziały, układy i proporcje. To matematyka, to wyliczenia, to fizyka i sztuka w jest zawsze wokół nas, to dostrzegamy i o tym wiemy. Ja za to pragnę Wam pokazać, że to także część naszej duszy, serca i życia. Najbardziej znany obiekt architektoniczny Paryża, zbudowany specjalnie na paryską wystawę światową w 1889 roku. Pomysł zbudowania budowli, nazwanej później Wieżą Eiffla, narodził się w czerwcu 1884 roku. Miało to związek z zaplanowaną na rok 1889 (setna rocznica wybuchu Wielkiej Rewolucji Francuskiej) Wystawą Światową w Paryżu. Propozycja budowy wieży wygrała spośród wielu innych (około 700 projektów), w tym między innymi z… modelem gilotyny o wysokości 305 metrów. Budowę wieży rozpoczęto 1 lipca 1887 roku. Projektantami wieży byli dwaj główni inżynierowie w ekipie Eiffla - Emile Nouguier i Maurice Koechlin, a nie jak się sądzi powszechnie sam Eiffel. Nie znaczy to oczywiście, że sam Eiffel nie miał we wzniesieniu wieży nazwanej od jego nazwiska żadnego udziału. To on właśnie wpadł na pomysł, by do wzniesienia wieży użyć elementów z żelaza kowalnego połączonych nitami, on również opatentował konfigurację konstrukcji metalowej z pylonami zdolnej przekroczyć wysokość 300 metrów, on wreszcie nadzorował pracę zespołu 50 inżynierów, którzy zaprojektowali 18 038 elementów, z jakich zbudowana została wieża. Każdy element składowy miał masę nie przekraczającą trzech ton, po to, aby ułatwić montaż. Wszystkie elementy z żelaza kowalnego, były przygotowywane w fabryce w Levallois Perret na krańcu Paryża, gdzie zlokalizowana była spółka Eiffla. Przy budowli zatrudnionych było zaledwie 230 robotników. 100 z nich wykonywało części, a kolejnych 130 montowało je na placu budowy używając w tym celu łącznej liczby ponad 2,5 milionów nitów, wiercąc otwory pod nie z idealną precyzją, ponieważ żelaza kowalnego, z jakiego zbudowana jest wieża nie można spawać. Warto w tym miejscu wspomnieć o fakcie, że przy tak trudnej budowie nie zginęła ani jedna osoba. Jeden z pracowników poniósł wprawdzie śmierć podczas testowania wind, było to już jednak po uroczystym otwarciu wieży. Natomiast już po udostępnieniu wieży zwiedzającym, liczba wypadków śmiertelnych szybko się zwiększyła. Jednym z tych, którzy stracili życie był krawiec Franz Reichelt, który na sobie przetestował swój wynalazek... z kiepskim skutkiem. Poza tym - cała masa nieszczęśliwie zakochanych... W chwili otwarcia mierzyła ona metra - do zamocowanej na szczycie flagi i była najwyższą budowlą na świecie; obecnie, wraz z zamocowaną anteną telewizyjną wznosi się ona na równo 324 metry, i do 1929 roku była najwyższą budowlą na świecie. Warto dodać, że z powodu zmian temperatury wpływających na rozszerzalność metalu, może zmieniać swoją wysokość nawet o 15 centymetrów. Budowa wieży została ukończona 31 marca 1889 roku. Tego dnia mała grupa osób, wśród których był sam Eiffel, wspięła się po 1792 stopniach na wierzchołek wieży, aby wciągnąć francuski dwukolorowy sztandar - olbrzymią flagę długości ponad 7 metrów i szerokości ponad 4,5 metra. Wzniesiono toasty szampanem przy okrzykach: "niech żyje Francja!, niech żyje Paryż!, niech żyje Republika!". Zejście z platformy było tak samo męczące, jak podejście i trwało 40 minut. Oczywiście było sporo głosów krytyki. Jeszcze przed rozpoczęciem budowy, w roku 1886, na łamach francuskiej prasy rozpętała się gwałtowna kampania przeciwko "wieży pana Eiffla", w której przodowała gazeta Le Temps. Wiele znanych Historia krótka – wieża Eiffla w pigułceStać mnie! – czyli kupowanie biletu… a kiedy wdrapiemy się już na góręPole marsowe – deptakjak każdy innyInformacje praktyczneDojazdGodziny otwarciaCeny biletówW pobliżu Legenda głosi, że nie istnieje osoba, która odwiedziła Paryż i nie zobaczyła wieży Eiffla. I słusznie – jest to bowiem najbardziej rozpoznawalny obiekt architektoniczny Paryża. Nie istnieje pocztówka z panoramą Paryża, na której wieży Eiffla by nie było i nie ma stoiska z pamiątkami, na którym nie sprzedawano by jej miniatury. Czy warto się tam udać? W którą stronę nie spojrzymy – widok zapiera dech w piersiach! Historia krótka – wieża Eiffla w pigułce Pierwsza dama Paryża powstawała nieco ponad dwa lata, od roku 1887 do 1889. W momencie wybudowania była najwyższą wieżą na świecie i tytuł ten nosiła jeszcze przez kolejne 30 lat. Wzniesiona została z okazji 100. rocznicy rewolucji francuskiej, jak to w zamierzchłych czasach bywało – jako demonstracja. Miała dowodzić poziomu wiedzy francuskich inżynierów i rozwoju francuskiej technologii. Początkowo nie wzbudzała ona zachwytu mieszkańców Paryża. Nazywano ją niepochlebnie „niewymiarowym filarem mostu” i była przyczyną wzmożonych protestów. Uratowana przez rozbiórką została przez strategiczne znaczenie radiotechniki podczas I Wojny Światowej za sprawą umieszczonego na jej szczycie masztu. Z czasem zaś niechęć przekształciła się w zachwyt, zaś sama wieża stałą się wizytówką Paryża. Istnieje jedna rzecz, która łączy wszystkie atrakcje turystyczne na całym świecie. Niezależnie od ich lokalizacji, charaktery samej atrakcji, a często nawet pory roku. Wiecie już o czym mówię? Tak, chodzi o kolejki. Wszędzie tam, gdzie jest coś do zobaczenia, są też ludzie chętni to zobaczyć. A zawsze jest ich więcej niż można by się było tego spodziewać. Nie inaczej jest z wieżą Eiffla. Jeżeli dobrze się rozejrzymy możemy wypatrzeć wiele atrakcji turystycznych, w tym Royal Palace Stać mnie! – czyli kupowanie biletu Możliwe jest kupienie biletu na wieżę za pośrednictwem Internetu. Trudno jednak stwierdzić, z jakim wyprzedzeniem należałoby to uczynić, bowiem już na początku lipca wyprzedane były wszystkie bilety do końca września. Nie oznacza to jednak, że zostaliśmy oficjalnie odprawieni z kwitkiem i na wieżę nie wejdziemy. Spokojnie, bilet (i to nawet na szczyt!) można nabyć na miejscu. Oznacza to jednak konieczność odstania swojego w kolejce. Przy nienajlepszej pogodzie, która towarzyszyła nam podczas zdobywania wieży równoznaczne było to z 30 minutami spędzonymi w ludzkim korku. Niesamowicie prezentuje się również Sekwana – z niezliczonymi mostami i nieustannie kursującymi Batobusami! Warto jednak od razu zaznaczyć, jeżeli jesteście zdecydowani zobaczyć Paryż z najwyższego, trzeciego piętra konieczne jest kupienie najdroższego biletu, uprawniającego do korzystania z windy. Nie jest możliwe zdobycie szczytu za pomocą schodów. Jednak kiedy już się tam znajdziecie… … a kiedy wdrapiemy się już na górę … na pewno nie pożałujecie pieniędzy wydanych na bilet! Wcześniej zdarzyło się nam widzieć kilka innych miast z dosyć dużej wysokości, między innymi polski Wrocław ze Sky Tower (212m) czy Berlin z Wieży Telewizyjnej (368m). Jednak żaden inny widok nie robi takiego wrażenia jak ten w Paryżu. Jest to głównie spowodowane efektem niskiej zabudowy. Regulacje prawne w Paryżu uniemożliwiają wznoszenie budynków o wysokości całkowitej przekraczającej 36m. Oznacza to, że zabudowa miasta jest stosunkowo niska. Dlatego wieża – która wedle dzisiejszych standardów wysokości nie jest już kolosem – mimo wszystko znakomicie wyrasta poza linię horyzontu. Z tego samego powodu zapewnia też niesamowite wrażenia zwiedzającym! W rzeczywistości – niesamowitych rozmiarów statki tutaj wydają się przewozić mrówki, a nie ludzi Ponieważ Paryż nie został zniszczony podczas II Wojny Światowej, zabudowa miasta jest bardzo spójna. W oczy rzucają się jasne elewacje obecne na większości budynków. Latem zaskoczyć Was może również ilość zieleni obecnej na paryskich ulicach. Mógłbym w tym momencie zacząć wyliczankę i obiecać, że z wieży z łatwością zlokalizujecie kaplicę Notre Dame, most Aleksandra III, bazylikę Sacre Coeur, Luwr czy też d’Orsay… jednak można pominę ją. Zastąpię ją stwierdzeniem, że z wieży Eiffla przy dobrej pogodnie można zobaczyć absolutnie wszystko. Albo więcej niż wszystko… mając ze sobą lornetkę 🙂 Pole marsowe – deptakjak każdy inny Kiedy przestaniemy bytować wśród chmur i zejdziemy nieco na ziemię, do podnóży wieży Eifella zastaniemy pole Marsowe. Pierwotnie służyło jako poligon wojskowy, na którym odbywały się ćwiczenia wojskowe. Szybko zaczęto organizować tutaj wystawy światowe, które koronowała obecna w bliskim sąsiedztwie wieża. Z czasem pole zostało przekształcone w deptak i dokładnie taką funkcję pełni do dziś. Czego można się spodziewać goszcząc tutaj? Ilość jasnych elewacji jest niezwykle duża, dlatego miasto z wysokości jest… białe! Z całą pewnością wielu czarnoskórych mości panów próbujących przekonać nas do tego, że potrzebujemy miniaturki wieży (a najlepiej kilku!) i selfie sticka. A jeżeli tylko zostaniemy podpatrzeni na robieniu sobie selfie z wieżą… litości ze strony ulicznych handlarzy nie zaznamy na pewno 😛 Za wyjątkiem odznaczającego się usytuowania deptak ten nie ma do zaoferowania wiele więcej. Brak tutaj punktów gastronomicznych, czy miejsc w cieniu, gdzie możliwe byłoby zwyczajne posadzenie tyłka po przejściu kilkuset schodów na wieży. Jeżeli jednak jakimś przypadkiem macie ze sobą drugą połówkę, koc, jedzenie i butelkę dobrego wina… nie istnieje chyba lepsze miejsce na zjedzenie romantycznej kolacji! Informacje praktyczne Dojazd stacja metra TROCADERO , BIR-HAKEIM lub CHAMP DE MARS Godziny otwarcia Codziennie od do od do Ceny biletów Wejście schodami od ok. 4EURWjazd windą na poziom 2 – ok. 8EURWjazd windą na poziom 3 – ok. 13EUR W pobliżu Palais Royal – siedziba francuskiej Rady Stanu, Ministerstwem Kultury i Teatrem NarodowymMusee du Quai Branly – sztuka innych kontynentów, zbiór blisko 3500 rzeźb, masek, biżuterii oraz instrumentówPalais de TokyoPalais de ChaillotMusee Guimet