Do części wspólnych zaliczyć można zatem m.in. fundamenty, piwnice, strychy, dach, ściany nośne, klatki schodowe, przewody, instalacje, korytarze, bramy czy windy. Koszty związane z ich utrzymaniem ponoszą właściciele nieruchomości składowych, w zależności od warunków przyjętych w umowie. Zazwyczaj częściami wspólnymi Użytkownik wieczysty musi uiścić pierwszą opłatę oraz opłaty roczne. Pierwsza opłata obliczana jest w formie stawki procentowej - wynosi od 15 do 25% ceny nieruchomości gruntowej. Taką opłatę właściciel nieruchomości pobiera jednorazowo. W późniejszym czasie wysokość podatku obliczana jest na innych zasadach. zwolnienie z opłaty podatku od nieruchomości. Wiadomości. W 2023 roku opłaty za nieruchomości wzrosną o 12%We wszystkich miastach wojewódzkich podjęto już decyzje o podniesieniu podatków od nieruchomości. Stawki poszły w górę przeciętnie o 12%. Każdego roku w ostatnim kwartale powraca temat podatków od nieruchomości. Maksymalne dozwolone prawem stawki podatków od nieruchomości zmieniają się w Polsce co roku. Ustala je Ministerstwo Finansów i tak na przykład w 2022 roku za metr kwadratowy gruntu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej maksymalnie zapłacimy 1,03 zł, a za pozostałe grunty 0,54 zł. Przedmiotem opodatkowania w przypadku podatku od nieruchomości (podatku gruntowego) są grunty, budynki lub ich części oraz budowle, lub ich części związane z działalnością gospodarczą. W tym artykule dowiesz się: ile wynosi podatek od nieruchomości, co to jest podatek gruntowy i kto płaci podatek od nieruchomości. Podatnicy podatku od nieruchomości składają informacje lub deklaracje do wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania (tj. gruntów, budynków itp.). Wzory formularzy określa rozporządzenie Ministra Finansów. Nie każdy posiadacz gruntów rolnych zapłaci jednak podatek. Ustawa o podatku rolnym przewiduje bowiem szereg zwolnień i ulg podatkowych w tym podatku. Jeżeli chodzi o zwolnienia od podatku rolnego, to obejmują one: 1) użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych; Grunty stanowiące nieużytki nie podlegają, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Grunty stanowiące nieużytki są bowiem zwolnione od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty stanowiące Zaliczają się do nich lasy, czyli grunty o powierzchni co najmniej 0,10 ha pokryte drzewami, krzewami oraz runem leśnym albo związane z gospodarką leśną (art. 3 pkt 1-2 ustawy o lasach). Gruntami zadrzewionymi i zakrzewionymi są grunty porośnięte roślinnością leśną o powierzchni poniżej 0,1000 ha oraz kilka innych rodzajów Co obejmuje podatek od nieruchomości a co nie? Podatkiem od nieruchomości objęte są grunty, budynki bądź ich części oraz budowle bądź ich części, które są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podatek ten nie będzie dotyczył np: nieruchomości lub ich części, które zostały zajęte pod użytkowanie przez Ng2nMJ. Rezygnacja z określenia „względy techniczne” Od r. obowiązuje zmieniona definicja określenia „grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej” zawarta w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z r. o podatkach i opłatach lokalnych ( z 2014 r., poz. 849 ze zm.; dalej: PodLokU). Grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej Pierwszy człon definicji pozostał niezmieniony, nadal „grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej” to „grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą”. Już sam fakt posiadania gruntów, budynków czy budowli przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest podstawowym i wystarczającym warunkiem prawnym do zaliczenia tych nieruchomości w poczet kategorii przedmiotów opodatkowania związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nieistotna jest okoliczność faktycznego wykorzystywania, sposób czy intensywność tego wykorzystywania, co potwierdzają liczne orzeczenia sądów administracyjnych, tworzące stabilną i niekwestionowaną linię orzeczniczą (wyr. NSA z r., II FSK 1888/07 oraz wyr. WSA: z r., I SA/Wr 1575/07; z r., III SA/Wa 2010/08; z r., I SA/Gd 903/08; z r., I SA/Ol 85/09; z r., I SA/Ol 474/09; z r., I SA/Ol 722/09; z r., III SA/Po 107/09; z r., I SA/Gl 223/09; wszystkie dostępne w Legalis). Ważne Uznanie gruntu i budynku za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oznacza opodatkowanie podatkiem od nieruchomości według najwyższych stawek podatku od nieruchomości, tj. stawką od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz stawką od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wyjątki w klasyfikacji według kryterium związku z prowadzeniem działalności gospodarczej Zmiana dotyczy drugiej części definicji „gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej” – określenia wyjątków od uznania gruntów, budynków i budowli jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Określenie wyjątków od uznania gruntów, budynków i budowli jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej do r. określa od r. określa art. 1a ust. 1 pkt 3 PodLokU, wymieniając: art. 1a ust. 2a PodLokU, wymieniając: 1. budynki mieszkalne oraz grunty związane z tymi budynkami, 2. grunty pod jeziorami, zajęte na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych, 3. grunty, budynki i budowle, jeżeli nie są i nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. 1. budynki mieszkalne oraz grunty związane z tymi budynkami, 2. grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych, 3. grunty niezabudowane objęte obszarem rewitalizacji, o którym mowa w ustawie z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji, i położone na terenach, dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową, usługową albo zabudowę o przeznaczeniu mieszanym obejmującym wyłącznie te rodzaje zabudowy, jeżeli od dnia wejścia w życie tego planu w odniesieniu do tych gruntów upłynął okres 4 lat, a w tym czasie nie zakończono budowy zgodnie z przepisami prawa budowlanego; 4. budynki, budowle lub ich części, w odniesieniu do których została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego, o której mowa w art. 67 ust. 1 PrBud, lub decyzja ostateczna organu nadzoru górniczego, na podstawie której trwale wyłączono budynek, budowlę lub ich części z użytkowania. Wyłączenie budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, będących w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jako przedmiotów opodatkowania niekwalifikowanych jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, pozostało niezmienione. Zmiana w zakresie gruntów pod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych ma wyłącznie charakter dostosowujący do zmiany wprowadzonej w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b PodLokU. Budynki mieszkalne będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą nie stanowią budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki od budynków mieszkalnych. Jeżeli budynek mieszkalny lub jego część, będący w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, wówczas podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą grunty związane z budynkami mieszkalnymi oraz grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych nie stanowią gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Grunty związane z budynkami mieszkalnymi podlegają opodatkowaniu stawką jak dla gruntów pozostałych, natomiast grunty pod wodami powierzchniowymi – stawką dla gruntów pod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych. Problemy ze zdefiniowaniem pojęcia „względy techniczne” Zmianie uległ ostatni element definicji związany z brakiem możliwości wykorzystywania przedmiotu opodatkowania do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Względy techniczne nie zostały jednak w PodLokU zdefiniowane, co skutkowało pojawieniem się licznego orzecznictwa sądowego. Orzecznictwo Wykładnia użytego w art. 1a ust. 1 pkt 3 PodLokU wyrażenia „nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności ze względów technicznych” prowadzi do wniosku, że oznacza ona obiektywne przeszkody sprawiające, że przedmioty opodatkowania nie są i trwale nie mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej. Chodzić tu może zatem zarówno o takie wady fizyczne budynków i budowli, które uniemożliwiają w sposób stały korzystanie z nich przez przedsiębiorcę, jak również o inne faktycznie występujące przeszkody. Wyłączenie z zakresu przedmiotów opodatkowania związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej dotyczy zatem sytuacji, gdy przedmiot ten nie jest i – jednocześnie – nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ze względu na zdarzenie niezależne od podatnika (wyr. NSA z r., II FSK 1626/12 oraz z r., II FSK 1354/07, Legalis). Przejściowe niewykorzystywanie przez podmiot gospodarczy nieruchomości lub jej części służącej do wykonywania działalności gospodarczej nie daje więc podstaw do tego, by do wymiaru podatku od nieruchomości nie miały zastosowania do tej nieruchomości stawki przewidziane dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą. Nieruchomość taka, mimo czasowego jej niewykorzystywania, z różnych przyczyn, nie przestaje być nieruchomością związaną z prowadzoną przez dany podmiot działalnością gospodarczą (por. wyr. NSA: z r., SA/Po 3225/95; z r., III SA 108/94; z r., SA/Kr 1020/92; z r., SA/Po 3225/95, wszystkie dostępne w Legalis). Poglądy te wyrażono także w orzecznictwie WSA (por. wyr. WSA w Lublinie z r., I SA/Lu 59/04; wyr. WSA w Białymstoku z r., I SA/Bk 95/06; wyr. WSA w Warszawie z r., I Sa/Wr 1404/2006; wyr. WSA w Lublinie z r., I SA/Lu 83/08, wszystkie dostępne w Legalis). Sformułowanie „grunty, budynki i budowle, które nie są i nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych” od r. zastąpiono określeniem „budynki, budowle lub ich części, w odniesieniu do których została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego, o której mowa w art. 67 ust. 1 PrBud lub decyzja ostateczna organu nadzoru górniczego, na podstawie której trwale wyłączono budynek, budowlę lub ich części z użytkowania”. Ważne Od r. wyłączenie dotyczy tylko dwóch przedmiotów opodatkowania: budynków i budowli, poza wyjątkiem pozostały grunty. Zgodnie z art. 67 ustawy z r. – Prawo budowlane ( z 2013 r., poz. 1409 ze zm.; dalej: PrBud, jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia. Przepisu tego nie stosuje się do obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków. Zgodnie z przepisami art. 106 ustawy z r. – Prawo geologiczne i górnicze ( z 2015 r., poz. 196 ze zm.; dalej: PrGeolGórn) do projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładów górniczych stosuje się przepisy PrBud oraz odpowiednio przepisy rozdziału 2 i 5 PrGeolGórn. Od r. grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem: 1) budynków, budowli lub ich części, w odniesieniu do których została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę nieużytkowanego lub niewykończonego obiektu budowlanego nie nadającego się do remontu, odbudowy lub wykończenia i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia; 2) budynków, budowli lub ich części, w odniesieniu do których została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru górniczego, na podstawie której trwale wyłączono budynek, budowle lub ich części z użytkowania. Podatkiem od nieruchomości są obciążone grunty, budynki lub ich części, a także budowle lub ich części związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Płacą go właściciele, użytkownicy wieczyści, samoistni posiadacze, a czasem też posiadacze zależni ww. nieruchomości. Co jeszcze warto wiedzieć o tym podatku? Organem podatkowym w sprawach podatku od nieruchomości jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na położenie działki, budynku lub budowli. W urzędzie gminy lub miasta dopełnimy wszelkich formalności związanych z zapłatą tego podatku. To ten organ musimy informować o zmianach mających wpływ na wysokość podatku. Kiedy i w jaki sposób to uczynić? Powierzchnia użytkowa budynków. od której płaci się podatek, jest mierzona po wewnętrznej długości ścian Kto i kiedy płaci podatek od nieruchomości? Jeśli wybudowaliśmy dom albo wystąpiła inna okoliczność, która zobowiązuje nas do zapłaty podatku, jesteśmy zobowiązani poinformować o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Mamy na to jedynie 14 dni. Podobnie jest w przypadku, gdy nastąpiło takie zdarzenie, które powoduje, że przestajemy być zobowiązani do zapłaty podatku albo zmienia się jego wysokość (np. rozbudowaliśmy dom albo jego część przeznaczamy na prowadzenie działalności gospodarczej). Informację składamy również wtedy, gdy jesteśmy zwolnieni z obowiązku zapłaty podatku. Podatek od nieruchomości płacimy za pełne miesiące. Jest on naliczany od początku miesiąca następującego po tym, w którym nabyliśmy nieruchomość. W przypadku nowo wybudowanych budynków podatek płacimy od początku roku następującego po tym, w którym zakończyliśmy budowę albo rozpoczęliśmy użytkowanie budynku przed jego wykończeniem. Oznacza to, że jeżeli budynek oddaliśmy do użytkowania w bieżącym roku, podatek od nieruchomości zapłacimy dopiero od 1 stycznia roku następnego. Wysokość stawek ustala rada gminy, dlatego są one różne w różnych rejonach kraju. Nie mogą jednak przekroczyć wartości maksymalnych. Dla budynków mieszkalnych jest to 0,75 zł od 1 m² powierzchni użytkowej, dla pozostałych – 7,62 zł. Organ podatkowy na początku każdego roku przesyła informację (w formie decyzji) na temat wysokości należnego do zapłaty podatku wraz z terminami, w których należy opłacić poszczególne części zobowiązania. Osoby fizyczne płacą podatek w czterech ratach do 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada każdego roku. Jeśli wysokość podatku nie przekracza kwoty 100 zł, trzeba go zapłacić w całości do 15 marca. Jak obliczyć wysokość podatku od nieruchomości? Stawki podatku od nieruchomości są ustalane: dla gruntów – za 1 m² powierzchni, dla budynków – za 1 m² powierzchni użytkowej. Wysokość stawek ustala rada gminy w drodze uchwały, dlatego są one różne w różnych rejonach kraju. Jednak nie mogą być wyższe niż stawki maksymalne ogłaszane przez Ministra Finansów. Na przykład dla budynków mieszkalnych stawka podatku nie może przekroczyć rocznie 0,75 zł od 1 m² powierzchni użytkowej, dla pozostałych budynków w zabudowie jednorodzinnej (np. garaży, budynków gospodarczych) – 7,62 zł. Najniższa ze stawek maksymalnych dla gruntów wynosi 0,47 zł od 1 m² powierzchni. Stawki podatku od gruntów i budynków związanych z działalnością gospodarczą są wyższe. Jeśli część budynku przeznaczona jest na prowadzenie działalności, a część to budynek mieszkalny – dla każdej z tych części stawka podatku jest inna. Podatku od nieruchomości nie trzeba płacić za użytki rolne i lasy (z wyjątkiem terenów zajętych na działalność gospodarczą) W jaki sposób liczyć powierzchnię użytkową budynków? Stanowi ją powierzchnia wszystkich kondygnacji mierzona po wewnętrznej długości ścian. Nie wliczamy do niej powierzchni klatek schodowych i szybów windowych, natomiast wliczamy piwnice, sutereny, garaże podziemne, poddasza użytkowe. Jeśli kondygnacja posiada tzw. skosy, czyli np. poddasze użytkowe w domu jednorodzinnym, do powierzchni użytkowej wliczamy w 50% tę część pomieszczenia, która ma wysokość w świetle od 1,4 m do 2,2 m. Części pomieszczeń o wysokości poniżej 1,4 m nie zaliczamy do powierzchni użytkowej. Podatek od nieruchomości jest naliczany od początku miesiąca następującego po tym, w którym nabyliśmy nieruchomość. Oznacza to, że jeżeli budynek oddaliśmy do użytkowania w bieżącym roku, podatek od nieruchomości zapłacimy dopiero od 1 stycznia roku następnego. Kiedy nie trzeba płacić podatku od nieruchomości? Niektóre grunty i budynki są zwolnione z podatku od nieruchomości na mocy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Nie trzeba płacić podatku na przykład od: użytków rolnych i lasów – z wyjątkiem zajętych na działalność gospodarczą, gruntów, które są nieużytkami, użytkami ekologicznymi, gruntów zadrzewionych i zakrzewionych – z wyjątkiem tych, na których jest prowadzona działalność gospodarcza, budynków gospodarczych związanych z działalnością leśną lub rolniczą, budynków gospodarczych, które są związane tylko z działalnością rolniczą i leżą na terenie gospodarstwa rolnego, budynków i gruntów, które wpisano indywidualnie do rejestru zabytków, z wyjątkiem tych części, w których jest prowadzona działalność gospodarcza, gruntów, altan i budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m² znajdujących się na terenie rodzinnych ogrodów działkowych. Podatku nie płaci się również od tych nieruchomości, które zostały zwolnione z tego obowiązku przez radę gminy. Proponowane dla Ciebie Pytanie pochodzi z publikacji Vademecum Głównego KsięgowegoSpółka cywilna prowadziła działalność gospodarcza, ale zakończyła ją poprzez zamknięcie i wyrejestrowanie. W ewidencji geodezyjnej budynki i grunty widnieją jako Ba, jednak nie jest na nich prowadzona żadna działalność, stoją puste. Jakimi stawkami podatku od nieruchomości opodatkować grunty i budynki? Jak to będzie wyglądało w sytuacji, gdy spółka tylko zawiesiła działalność? Odpowiedź: Opodatkowanie gruntów jako tzw. gruntów pozostałych będzie uzasadnione jeżeli w wyniku zaprzestania wykonywania działalności w ramach spółki cywilnej grunty nie będą już w posiadaniu przedsiębiorcy/przedsiębiorców/podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Sam fakt zawieszenia działalności nie stanowi przesłanki do stosowania niższych stawek podatku od nieruchomości. Pomimo zawieszenia działalności grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy powinny być opodatkowane wg stawki podatku przewidzianej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Uzasadnienie: Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 716 z późn. zm.) – dalej pod pojęciem gruntów związanych z działalnością gospodarczą rozumie się grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Opodatkowaniu zatem wg najwyższej stawki podatku od nieruchomości, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a będą podlegały wyłącznie grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. nie wskazuje jakoby o stosowaniu najwyższej stawki podatku przesądzał sam fakt odpowiedniego sklasyfikowania gruntów – w tym sklasyfikowania gruntów jako gruntów przemysłowe (Ba). Jeżeli grunty przemysłowe nie będą w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, to nie będzie podstaw do ich opodatkowania jako gruntów związanych z działalnością gospodarczą. Z przedstawionych w pytaniu okoliczności wynika, że spółka cywilna, w ramach której były wykorzystywane grunty, zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej. Jeżeli w wyniku zaprzestania wykonywania działalności przez spółkę, grunty nie będą już w posiadaniu przedsiębiorcy/przedsiębiorców/podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, to nie będzie podstaw do ich opodatkowania wg stawek podatku od nieruchomości przewidzianych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą. Należy je wówczas opodatkować jako grunty pozostałe (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c Jeżeli jednak okaże się, że nadal są one w posiadaniu przedsiębiorców (na przykład w związku z faktem, że wspólnicy spółki prowadzą indywidualne działalności gospodarcze), to grunty te nadal powinny być opodatkowane wg najwyższych stawek podatku. Przepisy nie przewidują preferencyjnych stawek podatku od nieruchomości w przypadku zawieszenia działalności gospodarczej. Pomimo zawieszenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, grunty, budynki i budowle nadal pozostają w jego posiadaniu. Nadal podlegają one zatem opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek najwyższych (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 2 lutego 2011 r., I SA/Gd 1028/10). Krzysztof Kamiński, autor współpracuje z publikacją Vademecum Głównego Księgowego Odpowiedzi udzielono r. Vademecum Głównego Księgowego Artykuł pochodzi z programu Vademecum Głównego KsięgowegoJuż dziś wypróbuj funkcjonalności programu. Analizy, komentarze, akty prawne z interpretacjami Zawyżanie podatków od nieruchomości jest nagminne. Wiele osób i firm płaci zbyt wysoki podatek od nieruchomości. Wynika to najczęściej z rozbieżności interpretacyjnych co do kwalifikacji danego obiektu jako gruntu, budynku czy budowli, a w przypadku przedsiębiorców istotne jest też, czy nieruchomość służy prowadzeniu działalności gospodarczej. Należne podatnikom nadpłaty sięgają niekiedy nawet kilkuset tysięcy złotych, można je jednak odzyskać. Podatek od nieruchomości. Kto płaci i za co Podatek od nieruchomości to danina, jaką zobowiązani są płacić: właściciele nieruchomości, użytkownicy wieczyści, samoistni posiadacze, posiadacze nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Przedmiotem opodatkowania są: grunty, budynki lub ich części, a także budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podstawę opodatkowania stanowi: dla gruntów – ich powierzchnia, dla budynków – ich powierzchnia użytkowa, a dla budowli – ich wartość. Uregulowania podatku od nieruchomości zawarto w Ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Stawki opodatkowania podatkiem od nieruchomości Co ciekawe to poszczególne rady gmin indywidualnie uchwalają obowiązujące na ich terenie stawki opodatkowania nieruchomości, a wpływy z podatków zasilają ich kasę. Ich swoboda ograniczana jest jedynie maksymalną wysokością stawek ogłaszanych każdego roku przez Ministra Finansów. Właśnie na etapie ustalania podstawy i stawek opodatkowania powstają rozbieżności i błędy interpretacyjne, które sprawiają, że posiadacze nieruchomości płacą znacznie wyższe podatki od nieruchomości niż powinni. W budynkach mieszkalnych obowiązuje stawka 0,89 zł/m2, ale jeśli budynek zostanie uznany za służący prowadzeniu działalności gospodarczej stawka wyniesie aż 25,74 zł/m2. Na przykładzie gruntów, w 2022 roku zasadnicza stawka opodatkowania wynosi 0,54 zł/m2. Jeśli jednak ten sam grunt zostanie uznany za związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, wówczas stawka wzrośnie niemal dwukrotnie – do 1,03 zł/m2. Różnice są więc diametralne. Budynek a budowla Równie istotne z perspektywy podatników jest rozróżnienie czy posiadana nieruchomość zostanie zakwalifikowana jako budynek, czy jako budowla. Dla przykładu, nieruchomość o powierzchni 100 m2 o wartości 5 mln zł uznana za budynek będzie podlegać rocznemu podatkowi w wysokości 2 574 zł. Ta sama nieruchomość zakwalifikowana jako budowla – 100 000 zł. W tym drugim przypadku stawka opodatkowania wynosi bowiem 2% wartości związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej budowli. Co ciekawe przepisy prawa podatkowego nie są w tej kwestii precyzyjne, odsyłając przy dokonywaniu w tym zakresie interpretacji do przepisów prawa budowlanego, a niekiedy i węższych dziedzin prawa prawa lotniczego, kolejowego, drogowego, czy energetycznego. Co więcej, sama ustawa o podatkach i opłatach lokalnych zastrzega, że przy ustalaniu podstawy, a zatem i wysokości opodatkowania budowli podatkiem od nieruchomości, należy brać pod uwagę, czy była ona ulepszona, a przede wszystkim czy była amortyzowana. Jeśli nie, wówczas podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa budowli. Gmina chciała opodatkowywać firmę wyżej, bo miała za małe wpływy z podatków Inna ze spółek, zajmująca się realizacją projektów związanych z energetyką, nie dokonywała odpisów amortyzacyjnych posiadanych elektrowni wiatrowych. W ewidencji środków trwałych spółka wyodrębniła tylko niektóre elementy elektrowni, jak fundamenty, wieże oraz urządzenia wytwarzające prąd. Pierwsze dwa elementy zgłaszała do opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowle. Z dniem 1 stycznia 2017 r. zmieniły się przepisy pozwalające spółce korzystniej opodatkować posiadane elektrownie wiatrowe, przyjmując za podstawę opodatkowania ich wartość rynkową jako całości, określoną przez samą spółkę na dzień powstania obowiązku podatkowego, a nie wartość początkową przyjętą do celów amortyzacji jak tego chciał organ. W tej sprawie musiał wypowiedzieć się sam Naczelny Sąd Administracyjny, który przyznał rację spółce. WSA w Gdańsku uwzględniając wskazania kasacji uchylił niekorzystne dla przedsiębiorcy rozstrzygniecie organu podatkowego orzekając, że „… ewidencja środków trwałych sama w sobie nie decyduje o podstawie opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Przedmiotem opodatkowania nie są bowiem środki trwałe, ale budowle lub ich części”. Zmiana przepisów okazała się korzystniejsza dla właścicieli nieruchomości, pozwalając im płacić niższe podatki. Mając na uwadze tę zmianę, w uzasadnieniu swojego wyroku sąd dostrzegł co było prawdziwym powodem niekorzystnego wobec przedsiębiorcy stanowiska organu: „…podnoszona w odpowiedzi na skargę kwestia pogorszenia sytuacji finansowej gminy z uwagi na obniżenie wpływów z podatku od nieruchomości nie może skutkować podtrzymywaniem stanowiska sprzecznego w wiążącymi Organ podatkowy orzeczeniami sądów administracyjnych” (wyrok z 16 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 766/21). Wyższe opodatkowanie mimo zaprzestania wykorzystywania nieruchomości do celów gospodarczych Jedna ze spółek w 2011 r. zaprzestała wykorzystywania nieruchomości do prowadzenia swojej działalności gospodarczej. Pomimo tego fiskus chciał pobierać od niej zawyżony podatek jeszcze przez 6 lat. W 2018 roku organ podatkowy stwierdził, że firma zalesiła sporne grunty zdewastowane i zdegradowane wskutek własnej działalności polegającej na produkcji towarów chemicznych. Rekultywacja tych gruntów związana jest więc z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dopiero po zakończeniu rekultywacji, będzie można stwierdzić, iż nieruchomość została zalesiona i nie jest już wykorzystywana do działalności firmy. WSA w Lublinie przychylił się do skargi przedsiębiorcy, broniącego swojego stanowiska, iż nie wykorzystywał spornej nieruchomości w swojej działalności gospodarczej. Sąd orzekł, że sam brak decyzji organów o zakończeniu prac rekultywacyjnych nie może stanowić podstawy do niekorzystnego dla przedsiębiorcy opodatkowania go podatkiem od nieruchomości: „To bowiem fakt zaprzestania wykorzystywania gruntu dla celów gospodarczych ma znaczenie na gruncie ustawy podatkowej, a nie formalne zakończenie postępowania administracyjnego w przedmiocie rekultywacji” (wyrok z dnia 25 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 11/20). Służebność przesyłu a podatek od nieruchomości W wyroku z 24 kwietnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stanął po stronie podatnika, wobec którego organy podatkowe obu instancji podtrzymywały decyzję obciążającą go wyższą stawką opodatkowania podatkiem od nieruchomości z tytułu posiadania w 2014 r. gruntu pod liniami energetycznymi. Organy stały na stanowisku, że nie wykazał on tej działki do opodatkowania jako przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej. Podatnik tłumaczył, że grunt wykorzystywany jest pod działalność leśną, a umowa ustanowienia na nim służebności przesyłu została zawarta dopiero w grudniu 2015 r. Organ I instancji, jak i organ odwoławczy, stwierdziły, że nie ma to znaczenia, bo operator energetyczny korzystając z działek sąsiadujących, na których prowadzi swoją działalność przesyłu prądu, musi korzystać z pasów ziemi położonych pod przewodami, choćby dla konserwacji przedmiotowej sieci. Dlatego też nawet grunty położone pod liniami energetycznymi służą prowadzeniu działalności gospodarczej. Olsztyński sąd uchylił decyzję organów, bo jak stwierdził: „Podatek od tego gruntu mógł zostać określony dopiero od stycznia 2016 r., tj. od miesiąca następującego po miesiącu, w którym doszło do ustanowienia służebności przesyłu” (sygn. akt I SA/Ol 26/20). Nie wcześniej. To, że właściciel jest przedsiębiorcą nie może z automatu obarczać jego nieruchomość podatkiem Rozbieżności interpretacyjne przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości powodują, że właściciele i posiadacze budynków, budowli czy gruntów niejednokrotnie płacą znacznie wyższe podatki niż powinni. O wysokości obciążenia daniną decyduje nie tylko rozróżnienie czy nieruchomość jest budynkiem czy wykorzystywaną do prowadzenia działalności gospodarczej budowlą. Już przy obliczaniu powierzchni użytkowej, stanowiącej podstawę opodatkowania budynków, trzeba pamiętać, że nie zalicza się do niej powierzchni pomieszczeń o wysokości mniejszej niż 1,40 m, a o wysokości od 1,40 m do 2,20 m zalicza się jedynie w 50 procentach. Częstą przyczyną zawyżania ciężaru przedsiębiorców jest błędne kwalifikowanie instalacji technicznych jako podlegających opodatkowaniu stawką przeznaczoną dla budowli. „… o tym, czy dana budowla podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie może decydować, jak przyjął organ interpretacyjny, sam fakt posiadania jej przez podmiot będący przedsiębiorcą” – orzekł NSA w wyroku z 14 października 2020 r. (sygn. akt II FSK 1675/18). Można wystąpić o należny zwrot Będąc właścicielem czy użytkownikiem wieczystym nieruchomości, zwłaszcza jeśli jest się jednocześnie przedsiębiorcą, warto zweryfikować, czy odprowadzany każdego roku podatek został prawidłowo naliczony. Może się bowiem okazać, że znacznie przewyższa należną kwotę. Właściciele nieruchomości nie tylko mają możliwość sprawdzenia czy odprowadzany podatek jest naliczany prawidłowo, ale i ubiegania się o zwrot nadpłaty – i to nawet do 5 lat wstecz. Do tego ustawa przewiduje zwolnienia z opodatkowania, o których część właścicieli nieruchomości może nie wiedzieć i nie korzystać z przysługujących ulg. Robert Nogacki, właściciel Kancelarii Prawnej Skarbiec specjalizującej się doradztwie prawnym, podatkowym oraz strategicznym dla przedsiębiorców